خبرگزاری مهر-گروه استانها-راضیه سالاری: هوا هنوز بوی نفسهای کودکانه میداد. صبح شنبه، ۱۰ اسفند ۱۴۰۴، در یکی از محلههای معمولی شهر میناب در استان هرمزگان، صدای خندههای دختربچههایی که برای حضور در کلاسهای درس به مدرسه شجره طیبه آمده بودند، در کوچههای خاکی میپیچید. کسی فکرش را هم نمیکرد که ساعاتی بعد، این مدرسه به گورستان دستهجمعی کودکانی تبدیل شود که فقط جرمشان زندگی کردن بود.
غافلگیرکنندهترین لحظه تاریخ این شهر، وقتی رقم خورد که آسمان بیرحم ناگهان بر سر دختران ۷ تا ۱۲ ساله آوار شد. شاهدان عینی میگویند صدای مهیبی تمام شهر را لرزاند و دقایقی بعد، نخستین تصاویر مخابره شده از صحنه فاجعه، حکایت از فاجعهای داشت که کمتر کسی حاضر به باور آن بود. پیکرهای کوچک و جامانده از آرزوهای بزرگ، زیر آوار مانده بودند و مادران با چشمانی اشکبار و پاهای لرزان، هر تکه آجر را که کنار میزدند، تکهای از وجودشان را بیرون میکشیدند.
آمارها اما هرگز نمیتوانند عمق این فاجعه را روایت کنند. ۱۶۸ کشته، آن هم نه در یک میدان نبرد، که در یک مدرسه دخترانه؛ این آمار سرد و بیروح، پشت خود دهها خانواده داغدار، هزاران خواهر و برادر یتیم، و جامعهای را به جا گذاشته که برای سالها باید با زخم عمیق این حادثه دست و پنجه نرم کند. کودکانی که قرار بود آیندهساز این مرز و بوم باشند، حالا در خاکی آرام گرفتهاند که روزی برای آبادنی اش درس میخواندند.
در میان هیاهوی بازیهای سیاسی و اتهامزنیهای رسانهای، یک پرسش اساسی اما بیپاسخ مانده است: چه کسی مسئول خون این کودکان معصوم است؟ پاسخ به این سؤال، تنها یک مسئله حقوقی یا سیاسی نیست؛ پرسشی است درباره آینده بشریت. اگر مدرسه، امنترین پناهگاه کودکان نباشد، اگر مهر و کتاب در کنار هم قربانی خشم جنگافروزان شوند، پس دیگر چه نقطه امنی برای انسانیت باقی میماند؟
امروز میناب نمادی از مظلومیت کودکانی است که در سکوت خبرساز شدند.
مدرسه شجره طیبه، مقتل بیصدای آرزوهای کوچکی است که برای تحقق نیافتنشان، هیچ گناهی مرتکب نشده بودند.
فردا اما تاریخ قضاوت خواهد کرد؛ هم درباره قاتلان، و هم درباره کسانی که در برابر این جنایت سکوت کردند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد هرمزگان: حمله به مدرسه «شجره طیبه» میناب، آیندهسوزی دشمن بود
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان، با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای جنگ و دفاع از حرم، گفت: دشمنان ایران، درک صحیحی از روحیه قهرمانی و شهادتطلبی ایرانیان ندارند و این نافهمی، ریشه در بیاطلاعی از تاریخ و ادبیات غنی ایران دارد که سرشار از اسطورههای دلاوری است.
فرخنده جلالی در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به حمله اخیر دشمن به مدرسه دخترانه «شجره طیبه» در میناب، این اقدام را نمایش رسوایی اهداف تجاوزکارانه دشمنان دانست و افزود: این جنایت کورکورانه نه تنها نقض آشکار حقوق بینالملل بود، بلکه از همان لحظات اولیه، هیمنه پوشالی اهداف شوم دشمن را در هم شکست و چهره واقعی او را به جهانیان نشان داد.
وی تأکید کرد: شهادت مظلومانه دختران بیگناه در این مدرسه، اگرچه اندوهی سنگین بر دل ملت ایران به ویژه مردم شریف هرمزگان و میناب نشاند، اما این عزیزان به حکمت الهی، پرچمداران جاودان صلحطلبی، عزت و قهرمانی ایران زمین شدند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی هرمزگان با بیان اینکه «دفاع از وطن، محدود به سلاح برداشتن نیست»، خاطرنشان کرد: امروز جوشش و همراهی بیسابقه آحاد مردم با هر تفکر و عقیدهای در سراسر کشور، نشان از آن دارد که خون پاک این دختران فرشتهای، جریانساز وحدت و بیداری شده است. دشمن با هدف آیندهسوزی و هدف قرار دادن فرزندان ایران، این مدرسه را مورد حمله قرار داد، اما نتیجه معکوس گرفت و حتی معترضان پیشین را نیز در مسیر دفاع از میهن همراه خود ساخت.
شهدا درس عزت و سربلندی را برای نسلهای آینده به یادگار گذاشتند
جلالی در ادامه با استناد به شعار جاودان «چو ایران نباشد، تن من مباد»، این جمله را نه یک شعار، بلکه آرمانی مشترک برای تمام ایرانیان با هر سلیقه و مذهبی دانست و گفت: امروز همه ما مدیون خون پاک شهدایی هستیم که با ایثار خود، درس عزت و سربلندی را برای نسلهای آینده به یادگار گذاشتند.
مدیرکل ارشاد هرمزگان با اشاره به بُعد بینالمللی این جنایت، تصریح کرد: آنچه در میناب رخ داد، تنها یک تراژدی ملی نبود، بلکه پیامی برای تمام آزادیخواهان جهان داشت. دشمن با حمله به مدرسهای که مظهر علم، آینده و زندگی بود، ثابت کرد که هیچ حد و مرزی برای جنایت نمیشناسد و این رسواترین وجهی است که میتوان از یک متجاوز به نمایش گذاشت. امروز وجدانهای بیدار در سراسر دنیا باید بدانند که این جنایتکاران، همانهایی هستند که دم از حقوق بشر میزنند اما در عمل، کودکان بیگناه را هدف میگیرند. این تناقض، چهره واقعی آنان را برای جهانیان آشکار کرد و ایران را در جایگاه مظلومترین قربانی تروریسم دولتی تثبیت کرد.
تاریخ قضاوت خواهد کرد...
جلالی در بخش دیگری از سخنان خود با تجلیل از صبر و استقامت خانوادههای داغدار این حادثه، آنان را الگوی بیبدیل وفاداری به میهن دانست و افزود: مادران و پدرانی که فرزندان خود را در این حادثه دردناک از دست دادند، با متانت و غیرت مثالزدنی خود نشان دادند که ریشههای این درخت تناور، چنان عمیق است که هیچ طوفانی قادر به کندن آن نیست. بیتردید، راه این شهدای کوچک اما بزرگ، ادامه خواهد یافت و فردای ایران، با همان خون پاکی ساخته خواهد شد که امروز بر زمین مدرسهای در میناب جاری شد. این وعده الهی است که خون شهید، سربلندی و جاودانگی را برای یک ملت به ارمغان میآورد و تاریخ قضاوت خواهد کرد که حق با کدام طرف بود.
وجدان بشریت در برابر خون ۱۶۸ کودک مسئول است
یک روانشناس کودک و نوجوان، در واکنش به حمله هوایی روز جمعه به مدرسه دخترانه شجره طیبه در میناب که به شهادت ۱۶۸ دانشآموز و معلم انجامید، این اقدام را مصداق بارز جنایت جنگی و بزرگترین فاجعه انسانی علیه کودکان بیگناه خواند و خواستار پیگرد بینالمللی عاملان آن شد.
نیلوفر رضایی، روانشناس کودک و نوجوان در گفتگویی با خبرنگار مهر، ضمن ابراز تأثر عمیق از این واقعه، گفت: حمله به یک مدرسه و به خاک و خون کشیدن دهها کودک معصوم که در امنیت کامل مشغول یادگیری بودند، نه یک اشتباه محاسباتی، که یک جنایت جنگی آشکار است. این کودکان هیچ نقشی در منازعات ژئوپلیتیک نداشتند و تنها جرمشان، دانشآموز بودن و زندگی کردن در این مرز و بوم بوده است.
وی تصریح کرد: تمامی قوانین بینالمللی، به ویژه کنوانسیونهای ژنو، حمله به مراکز آموزشی و غیرنظامی را به شدت منع کردهاند. اگر این حملات نتیجه اشتباه در شناسایی هدف باشد که برخی کارشناسان غربی مطرح کردهاند، این خود نشاندهنده بیتوجهی وحشتناک به جان انسانها و استانداردهای دوگانه در حقوق بشر است.
این روانشناس کودک، ابعاد روانی این فاجعه را فراتر از مرزهای جغرافیایی دانست و افزود: زخم این جنایت تا سالها بر روح جمعی ملت ایران و به ویژه خانوادههای داغدار باقی خواهد ماند. کودکانی که شاید به طور معجزهآسایی از این حادثه جان سالم به در بردهاند، تا پایان عمر با کابوس آن دست و پنجه نرم خواهند کرد. جامعه جهانی نباید در برابر سکوت خود در قبال کشتار کودکان، بیتفاوت بماند.
نیلوفر رضایی با محکوم کردن اظهارات متناقض مقامات آمریکایی - از رد مسئولیت تا اعلام انجام تحقیقات - خاطرنشان کرد: اگر ارتش آمریکا واقعاً به دنبال شفافیت است، باید اجازه دهد یک نهاد بیطرف بینالمللی برای بررسی ابعاد این فاجعه وارد عمل شود. ادعای 'هدف قرار ندادن عمدی مدرسه' در حالی که هنوز پیکرهای خردسالان از زیر آوار بیرون کشیده میشود، نه تنها قانعکننده نیست، بلکه توهین به شعور بشریت است.
وی در پایان با خطاب قرار دادن سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق کودک از جمله یونیسف و یونسکو، تأکید کرد: از تمام نهادهای بینالمللی میخواهم که این جنایت را نه به عنوان یک حادثه جانبی، بلکه به عنوان یک پرونده سیاه در کارنامه مدعیان دروغین حقوق بشر به ثبت برسانند. خون این ۱۶۸ دانشآموز، دامان تمام کسانی را که با سکوت خود، این جنایت را تأیید میکنند، خواهد گرفت.
نظر شما