خبرگزاری مهر، یادداشت مهمان :رهبر عزیزمان آیت الله سید مجتبی خامنهای در نخستین پیام خود که پیامی پرجاذبه و پرمضمون بود، هم نگرانی امتش را از وضعیت سلامتی خود برطرف نمودند، هم با قوت سکان رهبری کشور را به دست گرفتند، هم در دل مؤمنین نور امید جاری کردند.
یکی از مهمترین و شاید مهمترین بخش این پیام نگاه ویژه ایشان به #جایگاه_مردم_در_حکومت_اسلامی بود! همان بخشی که خود ایشان با عنوان اصل کلام در قسمت دوم بیان فرمودند.
ایشان در ابتدای این فراز از سختی تکیه زدن بر جایگاه بزرگ مردانی چون امام خمینی و امام خامنهای شهید میگویند، و امام شهید را با عنوان تکیه دادۀ به حق اختصاص به ذکر می کنند:«هم حیات و هم نوع مرگ او عجین با شکوه و عزّتی ناشی از #تکیه_به_حق بود.»
سپس خود را نیازمند تتمیم می دانند تا بتوانند این بار را به دوش بکشند، و این تتمیم را به واسطه دو چیز می دانند ۱. استعانت الهی ۲. یاری مردم!
دقیقاً همان چیزی که خداوند متعال در آیۀ ۶۲ سوره انفال خطاب به پیامبرش می فرماید:
وَ إِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اَللّٰهُ هُوَ اَلَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ
و اگر بخواهند تو را فریب دهند، خدا برای تو کافی است؛ او همان کسی است که تو را، با یاری خود و مؤمنان، تقویت کرد.
این آیه در سیاق آیاتی است که به پیامبر دستور می دهد برای بازدارندگی و ترساندن دشمن از اینکه به شما حمله کند، هر چه می توانید قوی شوید، مخصوصاً ابزارهای نظامی روز بسازید، اگر دشمنی داشتید که با شما وارد جنگ نشد و درخواست صلح کرد درخواستش را بپذیرید و اگر از خدعه و نیرنگ او میترسید، با تکیه بر دو چیز نگران نباشید ۱. نصرت الهی ۲. مؤمنین!
وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اِسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِبٰاطِ اَلْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اَللّٰهِ وَ عَدُوَّکُمْ ﴿الأنفال،۶۰﴾
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهٰا وَ تَوَکَّلْ عَلَی اَللّٰهِ إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ ﴿الأنفال،۶۱﴾
این همان فرمولی است که هم قبل از جنگ و هم بعد از اینکه جنگ رخ داد قابل استفاده است، یعنی باید کاری کنید که دشمن بترسد و یا به شما حمله نکند و یا اگر حمله کرد از حملۀ خود پشیمان شود.
اینکه تکیه به نصرت و استعانت الهی را در کنار تکیه به مؤمنین آورده است، یعنی مؤمنین به خاطر جهت ایمانی و مطیع حق بودنشان، یکی از آیات الهی می شوند که می شود به آنها تکیه کرد و تکیه به آنان تکیه به حق است.
اگر عظمت خامنهایِ شهید به خاطر تکیه به حق داشتن او بوده است، یکی از مصادیق حق که او و خمینی کبیر همیشه به آن تکیه داشتند امت خود بود. در چند سطر بعد سید مجتبی، این خلف صالح امام شهیدمان خود معنای حقیقی جمهوریت را چنین بیان می کند:
«از جمله هنرهای رهبر شهید و سَلف کبیر ایشان، وارد کردن مردم در همه عرصهها و بصیرت و آگاهی دادن مستمر به ایشان و در مقام عمل #تکیه_بر_نیروی_آنان بود. ایشان اینطور معنای حقیقی جمهور و جمهوریت را فعلیت بخشیدند و از عمق جان هم به آن معتقد بودند.»
وارد کردن مردم در همه عرصه ها را با تکیه به نیروی آنان در مقام عمل معنا می کنند و این همان هُوَ اَلَّذِی أَیَّدَکَ بِالْمُؤْمِنِینَ است.
ادامه آیات سورۀ مبارکه انفال نیز جالب است، در آیه بعد خداوند از ایجاد الفت بین قلوب مؤمنین برای ماندن پای حق میگوید و آن را کار خدا میداند، همانطور که در وضعیت فعلی ایران با عظمتمان میبینیم که خداوند اینچنین دلهای مردم را به هم پیوند زده است و با هم به صحنه آمدهاند.
وَ أَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ جَمِیعاً مٰا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لٰکِنَّ اَللّٰهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿الأنفال،۶۳﴾
و خداوند دلهای آنها را با هم، الفت داد! اگر تمام آنچه را روی زمین است صرف میکردی که میان دلهای آنان الفت دهی، نمیتوانستی! ولی خداوند در میان آنها الفت ایجاد کرد! او توانا و حکیم است!
و در آیۀ بعد این قاعده را با صراحت تمام بیان می کند که #خدا_و_مؤمنین_تو_را_بس_است!
یٰا أَیُّهَا اَلنَّبِیُّ حَسْبُکَ اَللّٰهُ وَ مَنِ اِتَّبَعَکَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِینَ ﴿الأنفال،۶۴﴾
ای پیامبر! خداوند و مؤمنانی که از تو پیروی میکنند، برای حمایت تو کافی است (فقط بر آنها تکیه کن)!
کاش شاعری به مثل شعر «حسبی الله» یک شعر «حسبی المؤمنین» یا «حسبی الاُمَة» را بگوید و چاوشی یا مداحی از مداحان اهل بیت، آن را نیز برایمان بخواند.
نظر شما