خبرگزاری مهر، گروه بینالملل- آذر مهدوان: با گذشت بیش از یک ماه از حمله نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، نهتنها اهداف اعلامشده این عملیات محقق نشده، بلکه نشانههای روشنی از گرفتار شدن طرفهای مهاجم در یک بنبست راهبردی و بروز ناکامیهای میدانی و سیاسی، روزبهروز آشکارتر میشود.
این جنگ که با کشته شدن غیرنظامیان، از جمله دانشآموزان بیگناه آغاز شد، خیلی زود ابعاد گستردهای در حوزههای انسانی، امنیتی و اقتصادی پیدا کرد و بازتابهای متفاوتی را در رسانههای بینالمللی برانگیخت.
خبرنگار مهر با هدف برررسی ابعاد جنگ تحمیلی علیه ایران گفتگویی با «جواد گوک» تحلیلگر ترکیهای انجام داده است که در ادامه میخوانید:
از آغاز جنگی که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران به راه انداختهاند، یک ماه میگذرد. بهنظر شما این جنگ اجتنابناپذیر بود یا دولت ترامپ و نتانیاهو آگاهانه چنین مسیری را انتخاب کردند؟ ریشههای اصلی این درگیری چیست؟
در پاسخ باید گفت که نتانیاهو از پیش اعلام کرده بود این جنگ با هماهنگی آمریکا و از حدود شش ماه قبل طراحی شده است. هرچند ایران در روند مذاکرات از خود حسن نیت نشان داد، اما نتیجهای حاصل نشد. اگر مسئله صرفاً به موضوع انرژی هستهای محدود میبود، ایران میتوانست با ارائه برخی امتیازات، پرونده را ببندد و توافقی حاصل شود. اما از همان ابتدا روشن بود که آمریکا و اسرائیل قصد دارند جنگ را با شدت بیشتری آغاز کنند و همین هم اتفاق افتاد. بنابراین برای همگان مشخص شد که مذاکرات بیش از آنکه واقعی باشد، جنبه نمایشی داشته است.
در حال حاضر این جنگ کل منطقه را تحت تأثیر قرار داده است. ارزیابی شما از روند آن چیست؟ آیا باید منتظر تشدید بیشتر درگیریها باشیم یا احتمال کاهش تنش و توقف جنگ وجود دارد؟
صادقانه بگویم، تصور میکنم ترامپ در نهایت با اعلام یک آتشبس یکجانبه از منطقه عقبنشینی کند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، میتوان آن را پیروزی قطعی ایران دانست. در غیر این صورت، سطح تنشها بهتدریج افزایش خواهد یافت؛ بهویژه اینکه ایران نیز اعلام کرده برای یک جنگ طولانیمدت آمادگی دارد. در چنین شرایطی، با بازگشت تابوتهای سربازان آمریکایی، میتوان انتظار شکلگیری موجی از نارضایتی و اعتراض در داخل آمریکا را داشت.
طرفهای درگیر این جنگ، «پیروزی» و «خروج» را چگونه تعریف میکنند؟ آیا آمریکا و اسرائیل در این مسیر استراتژی یکسانی دارند یا اهداف متفاوتی را دنبال میکنند؟
بهنظر میرسد اختلافنظرها میان آمریکا و اسرائیل بهتدریج در حال عمیقتر شدن است. پیش از هر چیز باید توجه داشت که افکار عمومی آمریکا با جامعه اسرائیل یکسان نیست؛ آمریکاییها عموماً نگاه پختهتر و تا حدی بیطرفانهتری دارند، در حالی که فضای حاکم بر جامعه اسرائیل کاملاً تند و افراطی است. اگر ایران تسلیم میشد، میتوانست بهعنوان یک پیروزی برای آمریکا و اسرائیل تلقی شود؛ اما آنچه اکنون پیداست این است که ایران قصد تسلیم شدن ندارد و با گذشت هر روز، شرایط بیشتر به ضرر ترامپ و نتانیاهو پیش میرود.
عملکرد نظامی ایران در ۳۰ روز گذشته و همچنین میزان تابآوری جامعه از نظر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را چگونه ارزیابی میکنید؟
صادقانه بگویم، عملکرد ایران فراتر از انتظار بسیاری بوده و واکنشی بهمراتب سختتر از پیشبینیها نشان داده است. در این جنگ، حملات مؤثرتر و ضربات قابلتوجهی دیده میشود و همین امر باعث شده در سطح جهانی این پیام شکل بگیرد که دولت و ارتش ایران توان و اعتبار خود را بهخوبی به اثبات رساندهاند. حتی کسانی که پیشتر ایران را دستکم میگرفتند و آن را به ضعف متهم میکردند، اکنون سکوت کردهاند. در فضای افکار عمومی، بهویژه در ترکیه، حمایت بیشتری از موضع ایران دیده میشود و بهنظر میرسد مردم و نیروهای نظامی این کشور آمادگی لازم برای تحمل یک جنگ طولانیمدت را دارند.
کشورهای منطقه، بهویژه ترکیه، در مسیر کاهش تنش و برقراری آتشبس چه نقشی میتوانند ایفا کنند؟
تلاشهای میانجیگرانه در ذات خود مثبت است، اما شدت و ابعاد این جنگ بهگونهای است که از توان و نفوذ سیاسی کشورهای میانجی فراتر رفته است. در شرایط فعلی، این «میدان» است که آینده را تعیین میکند، نه «میز مذاکره»؛ بهعبارت دیگر، تحولات نظامی بر روندهای سیاسی پیشی گرفتهاند.
با این حال، ایران همواره با باز گذاشتن روزنههایی، پیامهایی برای تبادل و ارتباط ارسال میکند. اما در مقطع کنونی بعید بهنظر میرسد مذاکرات به پیشرفت ملموسی برسد. تنها در صورتی که ترامپ عقبنشینی کند، به اشتباهات خود اذعان داشته باشد و از منطقه خارج شود، میتوان انتظار داشت که مسیر مذاکرات دوباره گشوده شود.
۱۱:۵۴ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۳
نظر شما