به گزارش خبرنگار مهر، جنگ امری مردانه است و همواره آن را با ادوات جنگی مانند توپ، موشک، اسلحه و... شناختهایم. خط مقدم مبارزه جایی بوده است که سربازان نظام کشور برای حفاظت از آن جان بر کف در آنجا حضور داشتهاند.
اما با جنگ تحمیلی سوم از جانب رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار، خط مقدم جنگ نه فقط در پشت پرتابگرهای موشکها و پهپادها بلکه میادین خیابانها نیز خط مقدم مردم عادی با خانوادههایشان شده است. شاید هیچگاه کسی فکرش را هم نمیکرد که از جانب مسئولین و فرماندهان نظامی حکم جهاد صادر شود اما نه برای دفاعی تن به تن بلکه برای حضور فیزیکی خود در عرصه میدان.
این شبها میدانهای شهرهای مختلف کشورمان ایران، شاهد حضور سربازانی است که از کوچکترینشان که کودک شیرخواره است تا بزرگترینشان که پیرمردان و پیرزنانی هستند که ۸سال دفاع مقدس جانانه علیه رژیم بعث را گذراندهاند. تنها سلاح در دستشان نه اسلحههای نظامی بلکه میلههای پرچم سهرنگمان ایران است.
دشمن اما فکرش راهم نمیکرد که با به راه انداختن چنین جنگی این چنین سیل جمعیتی را به سمت میدانها و مساجد شهر بکشاند. فکرش را نمیکرد و برای رسوا نشدن خودش آنان را هوش مصنوعی خطاب کرد و گفت چنین جمعیتی در شهرهای ایران وجود ندارند و همگی آنان از ترس جنگ فرار کردهاند.

در صورتی که دوربینهای زیادی لحظاتی را ثبت کردهاند که مردم صدای انواع و اقسام بمبها و پهپادها را شنیدند اما از جای خود تکان نخوردند. صدای اللهاکبرشان درهم آمیخته شد با صدای پدافندی که قهرمانانه به مبارزه با اهداف متخاصم پرداخته بود تا گزندی به مردم وارد نشود. این مردم ترس برایشان بیمعنی است وقتی که حتی قشنگترین شب سالشان را هم در خیابانها تحویل کردند و فریاد الغوث، الغوث هایشان را در زیر آسمان تاریک شب فریاد زدند و نصرت و پیروزی رزمندگان را از خداوند طلب کردند.
دشمن هوش مصنوعی خوانده بود سیاهه لشکری را که اگر پیاده و به تنهایی از مرزهای کشور عبور میکردند، به تنهایی میتوانستند فلسطین اشغالی را از چنگ رژیم صهیونیستی بیرون بیاورند.
اما حالا که طبل رسوایی دروغ هوش مصنوعی بودن تجمعات به صدا درآمده است، ادعایی دیگر بیان شده است. ادعای دریافت پول و هزینه زیادی که مردم را چهل شبانه روز به میدان آورده است. اما دشمن همان دشمن است ولی با ظاهری فریبندهتر. این ادعا توسط رسانههای معاندی مطرح شده است که کارشان شب و روز خواندن و تولید مطالب کذبی است که مخاطبانشان را ترغیب کنند تا پخش اخبار این رسانهها را متوقف نکنند.
شاید باورش سخت باشد برای خارجنشینان و فارسی زبانان داخلی که مردم بدون هیچ خستگی چهل شبانه روز به میدان بیایند. اما آنان معاملهای که انجام دادهاند سنگینتر از ارقامی است که در چنین رسانههایی مطرح میشود. معامله سنگین آنان حفظ وطن و سرزمین مادریشان است. سرزمینی که توسط همین رسانهها شیپور جنگ زده شد و تنش هزاران زخم برداشت. مردمی که این شبها در زیر باران رحمت الهی و باران موشک، پهپاد و پدافندها بیرون هستند، آمدهاند تا تن زخمی کشورشان را به آغوش بکشند، مرحمی شوند بر زخمهای تن و جان مادری که حاضر نیستند حتی ذرهای از خاک آن را به دست دشمن که سهل هست حتی غریبهای لمس کند.
حالا که چهل شب از فراق رهبر شهیدمان گذشته است، با دستور ولی امرشان مردم این شبها بیش از پیش در میدان حضور خواهند داشت، باید دید که اینبار رسانهها چه دروغی را برای مخاطبانشان آماده کردهاند. حالا که کشور در سکوت نظامی قرار دارد، گزینه روی میز آنان چیزی جز تفرقه و ادعای حضور کم مردم در خیابانها نیست.



نظر شما