خبرگزاری مهر، گروه استانها- عاطفه وفاییان: شغل معلمی همواره جایگاهی فراتر از یک حرفه ساده داشته و بهعنوان رسالتی برای هدایت و تربیت نسلها شناخته شده است. بسیاری از معلمان، علاوه بر انتقال دانش، نقشی عمیق در شکلگیری شخصیت، باورها و مسیر آینده دانشآموزان ایفا میکنند. این نقش تربیتی بهویژه زمانی پررنگتر میشود که با روحیه ایثار و مسئولیتپذیری همراه باشد.
در کشور عزیز و پهناورمان ایران اسلامی نمونههای فراوانی از معلمانی دیده میشود که آموزش را تنها در چارچوب کلاس درس محدود نکردهاند و آن را بخشی از مسئولیت اجتماعی و فرهنگی خود دانستهاند. برخی از این معلمان حتی در کنار فعالیت علمی و آموزشی، در مسیر دفاع از کشور و ارزشها نیز قدم گذاشته و نام خود را در شمار شهدا ثبت کردهاند.
مرور زندگی و نگاه این افراد نشان میدهد که معلمی برای آنان صرفاً یک شغل نبوده، بلکه راهی برای خدمت به جامعه و ساختن آیندهای بهتر بوده است. روایتهای نزدیکان و شاگردان این معلمان نیز بیانگر تأثیر عمیق آنان در عرصه آموزش و تربیت است؛ تأثیری که گاه تا سالها پس از حضورشان در ذهن و زندگی اطرافیان باقی میماند.
روایت همسر شهید عباس خزایی از جایگاه معلمی در زندگی او
معصومه درواری، کارشناس آموزش بازنشسته دانشگاه پیام نور مشهد و همسر شهید معلم عباس خزایی در گفتگو با خبرنگار مهر با گرامیداشت یاد و خاطره همسر شهیدش، از نگاه عمیق او به جایگاه معلمی و نقش اثرگذار این شهید در عرصه آموزش سخن گفت.
کارشناس آموزش بازنشسته دانشگاه پیام نور مشهد و همسر شهید معلم عباس خزایی بیان کرد: شهید عباس خزایی سال ۱۳۵۷ در رشته ریاضی با گرایش انفورماتیک از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. پس از آن فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد و مدتی در قوچان مشغول به کار شد، اما بعدها برای خدمت در منطقه تربتجام راهی این شهر شد.
وی افزود: همسرم در تربتجام ابتدا به عنوان دبیر ریاضی و مدتی نیز به تدریس قرآن پرداخت و سپس به عنوان معاون آموزشی و معاون اداره آموزش و پرورش مشغول خدمت شد. پس از آن نیز در فرآیند تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی تربتجام از مرحله کلنگزنی تا پیگیری امور اجرایی نقشآفرین بود و مدتی نیز به عنوان سرپرست این واحد دانشگاهی فعالیت کرد.
درواری با اشاره به روحیه علمی و تربیتی شهید خزایی تصریح کرد: نگاه او به معلمی تنها یک شغل نبود؛ یک رسالت بود. بسیار برای جایگاه معلمی ارزش قائل بود و این روحیه حتی در زندگی شخصی و خانوادگیاش نیز مشهود بود. مادرشان پس از شهادت ایشان میگفتند «عباس تنها پسرم نبود، معلم من بود»؛ این جمله بهخوبی نشان میدهد که روحیه هدایتگری و آموزش در تمام ابعاد زندگی او جریان داشت.
کارشناس آموزش بازنشسته دانشگاه پیام نور مشهد و همسر شهید معلم عباس خزایی با اشاره به شهادت دیگر اعضای خانواده گفت: برادرم، شهید مرتضی درواری، نیز یک روز پس از شهادت همسرم، در ۲۴ دی ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. او دانشآموز بود و با وجود ۱۶ سال اختلاف سنی با شهید خزایی، چنان رابطهای عمیق و دوستانه میان آن دو برقرار بود که همه را شگفتزده میکرد.
وی با تأکید بر اهمیت زنده نگه داشتن یاد شهدا و شهادت برادرشوهرش خاطرنشان کرد: هر جا نامی از همسرم برده میشود، خود را موظف میدانم از دیگر شهدای خانواده نیز یاد کنم. همه آنها دین بزرگی بر گردن ما دارند.
معلمی؛ شغل انبیا و زیربنای توسعه کشور
مرتضی نظرنژاد، مدیرکل مدارس سما و فرزند شهید سردار نظرنژاد در گفتگو با خبرنگار مهر با تأکید بر اینکه معلمی زیربنای تربیت نیروی انسانی و پیشرفت کشور است اظهار کرد: انتخاب این حرفه را وظیفهای فرهنگی و تربیتی میدانم و امیدوارم بتوانم قطرهای در دریای خدمت به آینده نسل جوان باشم.
مدیرکل مدارس سما و فرزند شهید سردار نظرنژاد درباره چرایی انتخاب شغل معلمی با وجود مشکلات معیشتی این حوزه، بیان کرد: معلمی شغل انبیاست و کار تربیت و فرهنگ را بر دوش دارد. هر کشوری که به دنبال پیشرفت واقعی باشد، باید ابتدا نیروی انسانی خود را بسازد و این کار فقط در آموزشوپرورش اتفاق میافتد.
وی با بیان اینکه اگر پرورش و تربیت در اولویت یک کشور قرار گیرد، مسیر پیشرفت هموار میشود، افزود: معلمها زیربنای توسعه هستند. وقتی امور معلمان درست پیش برود، آینده کشور تضمین میشود.
نظرنژاد درباره انگیزه شخصی خود از حضور در این عرصه گفت: من این مسیر را انتخاب کردم تا بتوانم، هرچند کوچک، سهمی در آینده کشور داشته باشم. امیدوارم قطرهای از این دریای خدمت باشم.
روایت فرزند شهید از مسیر معلم شدن
طیبه خبیری، مدیر دبیرستان شاهد شهید حمامی ناحیه شش مشهد مقدس و فرزند شهید علی خبیری در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: علاقه به تدریس از کودکی در وجودم شکل گرفت و فضای فرهنگی و آموزشی خانه، بهویژه رفتارهای پدرم، نقش مهمی در انتخاب مسیر معلمی برای من داشت.
مدیر دبیرستان شاهد شهید حمامی ناحیه شش مشهد مقدس و فرزند شهید علی خبیری بیان کرد: از همان دوران کودکی علاقه زیادی به تدریس داشتم و در کنار آن به نویسندگی نیز علاقهمند بودم. خوشبختانه توانستم به آرزوی معلم شدن برسم و در حوزه نویسندگی نیز تا حدودی در قالب مقاله فعالیت داشتهام.
وی با اشاره به نقش پدر شهیدش در شکلگیری این علاقه افزود: پدرم فردی بسیار اهل کتاب، قرآن و مطالعه بود. شبهای زمستان که دور هم جمع میشدیم، برای ما از کتابهایی که داشت داستان میخواند یا از ما میخواست قرآن تلاوت کنیم. ایشان به دلیل انس زیادی که با قرآن داشتند، هنگام تلاوت اشتباهات ما را اصلاح میکردند.
خبیری ادامه داد: در واقع پدرم علاوه بر اینکه پدر خانواده بود، برای ما نقش یک معلم را نیز در خانه ایفا میکرد. همین رفتارها باعث شد علاقه ما به مطالعه و یادگیری بیشتر شود و من نیز به سمت معلمی گرایش پیدا کنم.
مدیر دبیرستان شاهد شهید حمامی ناحیه شش مشهد مقدس و فرزند شهید علی خبیری با بیان اینکه معلمی صرفاً یک شغل نیست، گفت: شعاری که همیشه گفتهام این است که معلمی عشق است؛ معلمی عشق و ایثار است. امروز هم در جامعه نمونههای زیادی از این عشق را میبینیم.
وی افزود: بسیاری از معلمان حتی در شرایطی که امکان حضور در مدرسه فراهم نیست، آموزش را رها نمیکنند و در مساجد، فضاهای عمومی یا حتی در خیابانها برای دانشآموزان خود کلاس برگزار میکنند. این روحیه نشاندهنده تعهد و ایثار معلمان نسبت به آموزش و آینده دانشآموزان است.
خبیری تأکید کرد: معلمان همواره تلاش میکنند چراغ آموزش را روشن نگه دارند و در هر شرایطی مسیر یادگیری دانشآموزان را ادامه دهند.
روایتهایی که از زندگی شهدا و خانوادههای آنان نقل میشود، نشان میدهد که فرهنگ تعلیم و تربیت در بسیاری از این خانوادهها جایگاهی ویژه داشته است. در چنین فضایی، آموزش تنها به مدرسه محدود نمیشود و در محیط خانه و روابط خانوادگی نیز ادامه پیدا میکند.
از سوی دیگر، تجربه معلمان و فرزندان شهدا نشان میدهد که علاقه به آموزش اغلب از دل همان فضای فرهنگی و تربیتی شکل میگیرد. الگویی که در خانواده و جامعه دیده میشود، میتواند نسلهای بعدی را نیز به مسیر تعلیم و تربیت هدایت کند و چرخه انتقال دانش و ارزشها را تداوم ببخشد.
توجه به جایگاه معلمی و پاسداشت یاد معلمانی که در مسیر خدمت و ایثار قدم گذاشتهاند، یادآور اهمیت نقش آموزش در آینده جامعه است. معلمانی که با تعهد، دانش و مسئولیتپذیری به تربیت نسلها میپردازند، در واقع پایههای پیشرفت و توسعه کشور را شکل میدهند.
نظر شما